maandag 19 september 2016

Astrid Harrewijn – Daar heb je vrienden voor



Heerlijk hilarisch boek over Joost
In het eerste deel ‘Drie vrienden, een huis (en eenklusjesman)’ hebben we de zusjes Kiki en Noor en hun vriend Joost leren kennen. Joost keert terug als hoofdpersonage in dit tweede boek want ‘Daar heb je vrienden voor’. Aan het eind van het boek rest maar één conclusie, er moet nog minimaal één boek komen over deze vrienden. We wachten af!

Joost is veertig en terwijl hij in Italië aan een boek over keizer Augustus werkt (waar van de uitgever vooral veel seks in moet zitten) dringt opeens het besef tot hem door dat hij graag vader wil worden. De grote vraag is dan natuurlijk: wie wordt dan de moeder? In Nederland gaat hij naar haar op zoek, ondertussen wordt hij op één dag twee keer ontslagen, begint hij een klusbedrijf, leert een vrouw kennen die erg van rollenspellen houdt en komt per ongeluk een geheim genootschap binnen. Genoeg om je een heel boek mee te vermaken.

En dat is precies wat Harrewijn doet, ze heeft weer een hilarische roman neergezet (al zegt mijn wederhelft dat hij mij bij het vorige boek niet zo vaak hardop heeft horen lachen). Heerlijk geschreven, mooie zinnen, een leuke omgeving en ook spannend als Joost onbedoeld infiltreert in een Geheim Genootschap met een Dan Brown achtige zoektocht als gevolg. Dat raadsel heeft Harrewijn goed uitgewerkt en had zo in een goede Escape Room gepast. 

De musea zijn nooit ver weg en weer weet één van de vrienden een bijdrage te leveren aan de Nederlandse kunst(geschiedenis). Via Joost leren we meer over het leven van Kiki en Noor (die ondertussen in Frankrijk woont) en willen we alleen maar meer. En Joost, die wil een kind, maar of dat er nog van komt?


donderdag 15 september 2016

Stephan Abarbanell - Morgenland



Iedereen is op zoek naar een heimat, zijn eigen Morgenland
Lilya is een jonge vrouw die deel uitmaakt van het Joodse verzet in Palestina tegen de Britten. Hiermee toont Abarbanell (één van de moeilijkste achternamen die ik ken om goed te schrijven) een deel van de wereldgeschiedenis waar ik nauwelijks mee bekend was. Lilya wordt door haar baas Ben Gedi via Engeland naar Duitsland gestuurd om daar verslag op te maken van de situatie in de kampen, tegelijkertijd moet ze op zoek naar een verdwenen Joodse wetenschapper, Raphael Lind. Zijn broer Elias woont in Palestina en is er zeker van dat zijn broer nog leeft, al hebben de Engelsen het bericht gebracht dat hij is overleden.

Hier begint een zoektocht die Lilya door Europa, maar vooral door Duitsland laat trekken. Ze bezoekt een kamp voor Displaced Persons waar we er achter komen dat er zoveel mensen waren die niet meer (zomaar) terug konden naar waar ze vandaan kwamen dat er zelfs voetbaltoernooien tussen de verschillende kampen werden georganiseerd. Ook komt ze in een opslagcentrum voor teruggevonden roofgoed, waar Britten proberen om de gestolen boeken terug te krijgen naar de rechtmatige eigenaar of in ieder geval het juiste land.

Abarbanell blijkt een meesterlijke verteller te zijn, hij combineert een spannende roman met een stuk geschiedenis en een romance. De romance ligt zowel iets te veel voor de hand als is te veel toeval en dat is jammer, het doet wat af aan het boek. Maar als je je over dit ‘foutje’ heen zet is het puur genieten. Prachtige zinnen, interessante personages en een stuk van de wereldgeschiedenis waar misschien wel te weinig over geschreven wordt. Het laat zien dat iedereen op zoek is naar een thuisland en dat binnen de Joodse gemeenschap in Palestina mensen verschillend denken over hoe dat thuisland gevonden moet worden.

Juist met het eerste deel, dat in Palestina speelt, had ik moeite. Er waren veel personages en ik begreep niet zo goed waarom Lilya zo ‘moeilijk’ deed, vanaf het moment dat ze de boot neemt en je steeds meer te weten komt over Lilya’s achtergrond en we verder in de zoektocht terechtkomen las het boek als een trein. Een absolute aanrader voor iedereen die van geschiedenis houdt en daar graag fictie over leest.

donderdag 8 september 2016

Rudy Dek – Oorlogspad



De 100e Nijmeegse vierdaagse was nog nooit zo spannend
Zo nu en doen doe je een leuke ontdekking in boekenland, soms doordat je ergens tegenaan loopt in een winkel, maar vaker doordat je een boek cadeau krijgt wat je zelf niet zo snel gepakt zou hebben, ‘Oorlogspad’ van Rudy Dek is zo’n boek. De naam Rudy Dek was ik wel eens tegengekomen achterin het boek ‘Villa Gladiola’ van Tjeerd Langstraat, maar daar was het bij gebleven en dat is toch een gemis, daar ben ik nu achter gekomen.

‘Oorlogspad’ speelt zich af rond de 100e verjaardag van de Vierdaagse in Nijmegen. Rogier Hoofs, stadsdetective en buschauffeur van Nijmegen krijgt een gecodeerde kaart met de ‘aanduiding 23 Schild’ binnen die leidt naar de begraafplaats aan de Daalseweg waar de 22 kinderen zijn begraven die zijn omgekomen tijdens het bombardement op Nijmegen. Rogier moet van zichzelf (en van de geheime opdrachtgever) uitzoeken wie dat 23e kind is. De hoofdstukken in het hedendaagse Nijmegen worden afgewisseld met hoofdstukken over de Vierdaagsen van vlak na de Tweede Wereldoorlog.

Jason, een Amerikaan met Nederlandse roots uit Albany, heeft een hulpactie opgezet voor het getroffen Nijmegen. Hij gaat ook met een delegatie op bezoek en raakt onder de indruk van de Vierdaagse, hij besluit om mee te doen en blijft dit doen totdat de stemming zich tegen hem keert. Want, wat heeft hij te maken met het bombardement op Nijmegen?

Dek heeft een zeer goede en interessante thriller geschreven, waarin het historisch perspectief mooi  
is uitgewerkt, de herkenbaarheid van Nijmegen voor veel extra leesplezier zorgt en hoofdpersonage Rogier een interessante man blijkt te zijn. Lange tijd hangt DE aanwijzing als een rode vlag voor onze neus te wapperen en toch duurt het een tijd voordat je hem snapt. Ook erg knap gedaan is dat er aan het eind van het boek een onverwachte, maar zeer geloofwaardige, plotwending op ons wacht. Al met al kan ik alleen maar ontzettend blij zijn met dit boek, ik ga er zeker meer lezen.

donderdag 21 juli 2016

Adam Johnson - Als het lot lacht



Het meest indrukwekkende verhaal dat ik ooit heb gelezen

Zo dat is nogal een statement om te maken, en dat over een verhalenbundel. Normaal ben ik namelijk niet van de korte verhalen, maar wat Adam Johnson doet in ‘Als het lot lacht’ is niets minder dan geweldig. De manier waarop hij fantasie en werkelijkheid bij elkaar doet komen, waarop hij de kracht van liefde en verdriet neerzet en hoe hij je mee laat kijken in het leven van de personages is ronduit fantastisch.
             
We zien een computerprogrammeur die een hologram van de president heeft ontworpen die hij kan laten praten doordat hij een algoritme heeft ontworpen dat het internet nazoekt op alle toespraken en zaken die hij ooit gezegd heeft. Hieruit put hij troost terwijl zijn vrouw verlamd op bed ligt in de kamer er naast (‘Nirvana’). Een niet-praktiserend pedofiel die probeert twee meisjes bij hem in de straat veilig te houden en een ware internetkruistocht tegen kinderporno houdt (‘Dark Meadow’). Twee overlopers uit Noord-Korea die zich eigenlijk niet staande kunnen houden in het nieuwe land en terugverlangen naar huis (‘Als het lot lacht’).

Maar het verhaal dat het meest indruk op me heeft gemaakt is dat van een moeder met kanker die probeert te bedenken hoe het leven zonder haar zal verlopen. De manier waarop fantasie en werkelijkheid hier door elkaar lopen en de schok die je krijgt elke keer als ze realiseert dat het weer slechter met haar gaat is enorm. Wat ik na elk verhaal had, had ik het sterkst met dit verhaal: ‘Interessante Feiten’. Het boek even neer moeten leggen en het verhaal laten bezinken, niet verder kunnen lezen.

Johnson laat wederom zien wat een prachtige verhalen hij kan maken en hoe een boek je tot in het diepst van je ziel kan raken. Mooi geschreven, niet al te gecompliceerd en net als ‘Gestolen Leven’ wonderlijk goed vertaald. Enkel het verhaal ‘George Orwell was een vriend van me’ heeft mij minder kunnen bekoren. Ik denk dat dat te maken heeft met hoe veel er bij mij al bekend is over de DDR en de Stasi dat ik de oud-gevangenisdirecteur uit de DDR die niet wil, kan of durft toe te geven dat er mensen geleden hebben in zijn gevangenis wat minder waardeer. Maar zelfs dit verhaal is goed geschreven, heeft een interessant vertelperspectief en interessante (bij)personages. Daardoor verdient dit boek niets minder dan vijf sterren. Ik ga het volgende zomer weer lezen.

zaterdag 9 juli 2016

Nele Neuhaus – De levenden en de doden



Zeer goed 7e deel in de Bodenstein-serie van Neuhaus
Nele Neuhaus heeft weer een geweldig goede thriller neergezet met Oliver
von Bodenstein en Pia Kirchhoff in de hoofdrol. Pia staat op het punt om samen met Christoph op een cruise te gaan als er vlak achter elkaar twee moorden door een sluipschutter worden gepleegd. Deze ‘Taunus Sniper’ houdt de omgeving flink in zijn greep, want hij lijkt willekeurige mensen neer te schieten. Café’s blijven leeg, bussen rijden niet meer en de post wordt niet meer rondgebracht. Uiteraard lukt het workaholic Pia niet om Von Bodenstein in de steek te laten en ze blijft in de Taunus om te werken.

Langzaam wordt duidelijk dat de moordenaar niet zomaar mensen neerschiet, hij schiet mensen neer omdat één van hun naasten een, in zijn ogen, onvergefelijke daad heeft begaan en hij laat de nabestaanden weten dat het hun schuld is dat ze dit verdriet en lijden te verwerken krijgen. Pia, Cem, Kathrin, Christian, Henning en Nicola werken de klok rond om hem te pakken, maar telkens lijken ze net te laat.

Neuhaus heeft weer een prachtig boek neergezet, al heb ik het tamelijk laat na uitgave pas gelezen, het was het weer helemaal waard. Ze introduceert Kim, de zus van Pia, en hierdoor krijgt Pia nog wat meer achtergrond en diepgang als personage. Ook dit keer moet je je hoofd weer goed bij het boek houden, want er zijn zeker twintig personen die een rol spelen rondom de slachtoffers en een stuk of tien politiemensen die we volgen. Hierdoor heeft Neuhaus de perfecte omstandigheden gecreëerd om de moordenaar tot het laatst voor ons verborgen te houden. Want wie is het? En is het er maar één? Mooi gedaan met verschillende mensen die allemaal voldoende motief hebben om de moorden te plegen.

Deel 1: Eine unbeliebte Frau (2006) – Een onbeminde vrouw (2016)
Deel 2: Mordsfreunde (2007) – Moordvrienden (2016)
Deel 3: Tiefe wonden (2009) – Diepe wonden (2013)
Deel 4: Schneewittchen muss sterben (2010) – Sneeuwwitje moet sterven (2011)
Deel 5: Wer Wind sät (2010) – Wie wind Zaait (2013)
Deel 6: Böser Wolf (2012) – Boze Wolf (2014)
Deel 7: Die Lebenden und die Toten (2014)  - De levenden en de doden (2015)