zaterdag 18 maart 2017

Frederik Baas - Dagboek uit de rivier



‘Dagboek uit de rivier’ gaat over Rens, een jongen van zeven die met zijn moeder Barbara en stiefvader Robbert een weekje naar de Ardennen gaat op vakantie. Robbert is uitgever en één van zijn schrijvers heeft daar een huisje, een mooie gelegenheid om op bezoek te gaan. Maar als het snoertje van de IPad niet mee blijkt op vakantie slaat de verveling toe. Om hem af te leiden verzint Barbara een avontuur. Er is een aantal jaar geleden een Nederlands meisje verdwenen uit het dorp en wat nou als ze hier nog steeds in de buurt is?

Terwijl ze aan het zwemmen zijn vindt Rens blaadjes uit een dagboek. Ze zijn duidelijk door een jong meisje geschreven, ze zit opgesloten en heeft het koud en wil gered worden. Ze volgen het water uit de rivier en komen dichter bij de oplossing dan ze ooit hadden gedacht. De schrijver (die een writers block heeft) speelt het spel mee, maar ik bleef me steeds afvragen of deze man wel te vertrouwen is. Hij lijkt oprecht en te goeder trouw, maar er is iets…

Frederik Baas heeft een prettige schrijfstijl en heeft de kracht van de eenvoud goed toegepast in zijn boek. Tot de helft van het boek gebeurt er helemaal niets en toch is het fijn lezen en wordt er een sterke onderhuidse spanning opgebouwd. Je weet dat er iets moet gaan gebeuren en vraagt je af wat het is en waarom. Met slechts een beperkt aantal personages tot zijn beschikking weet Baas de onderlinge verhoudingen goed te typeren en met heel weinig details veel achtergrond te scheppen, dit geldt vooral voor Barbara, de moeder van Rens.

Blijft alleen nog de vraag, waarom is dit boek als pseudoniem geschreven als direct bekend wordt gemaakt wie er dan achter de naam Frederik Baas zit. Op het boek staat enkel Frederik Baas is Jan van Mersbergen. In een blog hierover schrijft hij zelf dat het een eerbetoon is aan de Frederik die hielp zijn eerste roman te publiceren en dat als je alle personages in zijn romans neemt hun eerste letters de naam Frederik vormen. Prachtig. Het verhaal is rond. Tijd om ook eens één van zijn romans er bij te pakken. 

dinsdag 31 januari 2017

E.O. Chirovici – Boek der spiegels



De laatste dag van de blogtour en de laatste aanwijzing komt er aan. Leuk dat je met ons mee hebt gekeken, gespeurd en binnenkort hopelijk ook gelezen!



Spannend boek met veel perspectieven
Peter Katz is een literair agent en ontvangt dagelijks delen van manuscripten van auteurs die hopen dat ze door hem ontdekt worden. Zo krijgt hij ook de eerste honderd pagina’s van het boek van Richard Flynn die verhalen over een moord die vijfentwintig jaar geleden gepleegd is. We duiken als lezer gelijk in het verhaal van Flynn en lezen het manuscript.
Ik ontving het verzoek om een beoordeling in januari, toen alle medewerkers van het agentschap nog aan het bijkomen waren van de kater na afloop van het feestseizoen. Het bericht was heel behendig aan mijn map met ongewenste mail ontsnapt en in mijn inbox beland, als onderdeel van een reeks andere berichten.

Laura, een studente psychologie, helpt Flynn aan een baantje bij Professor Joseph Wieder, een grootheid op dat moment binnen de psychologie, om de bibliotheek van de professor opnieuw in te delen en een digitaal register te maken. Op een besneeuwde avond besluit Flynn naar de professor te gaan en dezelfde avond wordt de professor vermoord. Daar eindigt het manuscript en Katz is vastbesloten om uit te zoeken hoe het verhaal in het echt is geëindigd in de hoop het te kunnen verkopen. Het manuscript is niet te vinden, want Flynn is overleden en nergens ligt een manuscript, daarom wordt er een privé detective op de zaak gezet om te achterhalen wiens herinneringen mogelijk op waarheid berusten en wie probeert een verhaal op de mouw te spelden.

Chirovici speelt een leuk spel met kanten, of desgewenst spiegels, iedereen vertelt zijn kant van het verhaal zoals men denkt dat het gebeurd is of zoals men wil dat anderen denken dat het gebeurd is. Dat het gaat over gebeurtenissen van 25 jaar geleden maakt de herinnerring er over het algemeen niet betrouwbaarder op. Chirovici speelt ook door verschillende lagen in het boek aan te brengen. We hebben het manuscript, de schrijver, de literair agent en de gepensioneerd rechercheur die ook zijn kant van het verhaal bekijkt en moet herzien. 


Het geheel is prettig geschreven en leest vlot weg. Daardoor heeft het boek voor ieder wat wils, een goed geschreven verhaal, een knappe detective en een psychologische roman waarin waarheid en perceptie van groot belang blijken te zijn. Ook als je niet continu bezig bent met wat perceptie is en wat waarheid is het boek heerlijk om te lezen. Een goed (internationaal) debuut wat mij betreft. 

KLUEDO Hint: Het is niet literair agent Peter Katz!

vrijdag 30 december 2016

Janie van der Hulst-Veerman - Gevangen Wind

Een interessant perspectief op de teloorgang van de visserij in de Zuiderzee
Janine van der Hulst-Veerman heeft iets interessants gedaan. Of eigenlijk twee dingen. Ze heeft een boek geschreven over een deel van de geschiedenis van haar woonplaats Huizen en ze is zelf een uitgeverij gestart, Lieve Hart. Die naam vond ik, eerlijk gezegd, best apart, maar als je leest dat het een typisch Huizerse uitspraak is, wellicht het equivalent van ‘O my god’, kan ik hem zeker waarderen.

Lieve Hart (het eerste deel van Gevangen Wind) gaat over Marrie, een jonge meid in het vissersdorp Huizen die verliefd wordt op de knecht Lammert. Maar als Marrie zwanger blijkt te zijn laat hij niets meer van zich horen, zoals haar moeder al had voorspeld. Maar ze gaat niet bij de pakken neer zitten, ze gaat naailes geven en verstelwerk doen om bij te dragen aan het huishoudinkomen en uit de armoede te komen. In het tweede deel (Gevangen Wind) slaat Marrie haar vleugels uit en vertrekt ze met man en kind naar Friesland om daar het kaas maken onder de knie te krijgen. Maar of dat zo’n succes wordt?

Het verhaal van het meisje Marrie laat op een leuke manier zien hoe de wereld veranderd tussen 1906 en 1927. Een tijd waarin veel gebeurt en veranderd. Is de visserij op de Zuiderzee eerst nog een goede maar gevaarlijke manier om in het levensonderhoud te voorzien, als de plannen om de Zuiderzee te dempen steeds concreter worden moet er een andere manier gevonden worden om brood op de plank te krijgen. Van der Hulst gebruikt  historische feiten rondom het kaas maken en kaas kruien in het begin van de 20e eeuw om het verhaal van Marrie vorm te geven.

Het was een leuk boek om te lezen al worstel ik wat met het ‘beoordelen’. Het boek wordt aangekondigd als een historische roman en het heeft wel wat weg van de boeken van Leni Saris die ik vroeger las, vermakelijk en romantisch. Soms ligt het er net wat te dik bovenop qua Huizerse uitspraken en de roman staat misschien iets te veel in dienst van het historisch verhaal dat van der Hulst wil vertellen. Al met al een redelijk geslaagd debuut, vooral geschikt voor mensen die de visserij in het begin van de 20e eeuw of Huizen interessant vinden en ik ben benieuwd hoe van der Hulst zich als schrijfster gaat ontwikkelen. 


woensdag 21 december 2016

Almudena Grandes - Kleine helden



Een boek dat nú gelezen moet worden
Kleine helden is voor mij het mooiste en meest relevante boek dat ik van Almudena Grandes gelezen heb. Het verhaal wordt verteld vanuit een volksbuurt in Madrid waar de economische crisis van 2008 hard heeft toegeslagen. Tot 2008 kon alles in Spanje, iedereen kreeg een hypotheek, veel mensen hadden een buitenhuisje en er werd sterk geïnvesteerd in huizen. Na de start van de economische crisis en de woningmarktcrisis stortte de huizenmarkt in elkaar, huizen zijn weinig meer waard, hypotheken niet meer te dragen doordat er op salarissen wordt gekort en de Spaanse banken moeten worden gered. Tegen deze achtergrond, die sterk verweven is met mijn eigen onderzoek naar de effecten van de woningmarktcrisis op mensen, schrijft Almudena over de mensen in de huizen.

Voor mijn kinderen, die nooit het brood hebben gekust

Tijdens de vorige economische crisis was er honger en als er brood op de grond viel moesten de kinderen het oppakken en kussen, want er was brood. De armoede is niet zo groot als tijdens die crisis, maar het land en de mensen zijn zwaar geraakt en daar vertelt Grandes over. Over Diana die gekort wordt op haar salaris als arts in het gezondheidscentrum en de hypotheek van hun buitenhuis als een strop om haar nek voelt. Over Sebastián, de architect, die nu als portier werkt en elke dag de slagboom moet open doen voor de aannemer die hem de afgrond in heeft geduwd. Over Sofía, de kleuterjuf, die broodjes en drinken meeneemt voor haar kinderen die van hun ouders geen eten mee krijgen voor de pauze, omdat het geld er niet voor is.

Al deze verhalen, al deze mensen wonen in één wijk in Madrid en zijn met elkaar verweven door familie en vriendenbanden. Er wordt een huis gekraakt voor families die op straat komen te staan, er wordt eten ingezameld voor mensen die geen eten hebben, er wordt gevierd en verloren. Met al deze kleine verhalen, van kleine helden, laat Grandes de elasticiteit van de mens zien. Samen redden we het wel, is de boodschap.

Dit boek ga ik volgend jaar nog een keer herlezen. Dat moet. Het is relevant, prachtig en ik heb zo veel gemist. In 267 pagina’s laat Grandes zo veel personages de revue passeren dat ik ze niet allemaal heb kunnen plaatsen, in hun verhaal en in het sociale netwerk dat Grandes heeft opgetuigd. Wellicht had ze het met minder personages aangekund, maar ik zie het vooral als een uitdaging voor mezelf om het boek nogmaals te lezen en dan nog beter te doorvoelen hoe het werkt. De schrijfstijl is zoals altijd weergaloos. Korte zinnen, stilistisch prachtig, mooie alinea’s een klein pareltje voor in de boekenkast en op de Nog-Te-Lezen lijstjes van 2017.

zaterdag 26 november 2016

John Grisham – De klokkenluider



Spannend verhaal over (on)recht
John Grisham wordt als één van de groten gezien binnen het thrillergenre en toch had ik nog nooit een boek van hem gelezen. Ik had hem altijd in het hokje van de ‘mannenthriller’ geplaatst en dus minder interessant en dat is ten onrechte geweest. Al denk ik nog steeds dat mannen dit verhaal eerder gaaf zullen vinden dan vrouwen, een mannenthriller is het zeker niet het is, in zeker zin, zelfs een zeer geëmancipeerd boek. De hoofdrollen zijn weggelegd voor vrouwen en het boek is naast spannend vooral een verhaal over onrecht binnen het rechtssysteem en heeft een flinke dosis maatschappijkritiek.

Lacy Stolz werkt als advocate voor de Florida Board on Judicial Conduct, een raad die onderzoekt of rechters geen misbruik van hun ambt maken. Op een dag krijgen ze een tip binnen van Greg Meyer die via een tussenpersoon een klokkenluider vertegenwoordigt. Een rechter zou door een gangster betaald worden en in ruil voor contanten en vastgoed in zijn voordeel besluiten in de rechtszaal. Een duidelijk geval van omkoping en uiteraard ontoelaatbaar, maar ook een zeer gevaarlijke zaak. Lacy en haar collega Hugo nemen de zaak aan en begeven zich op glad ijs.

Grisham heeft met ‘De klokkenluider’ een goede legal thriller geschreven met veel spanning. In het eerste deel van het boek leren we Lacy en Hugo kennen en wordt stukje bij beetje duidelijk in wat voor wespennest ze zich begeven. Door perspectiefwisselingen naar de rechter in kwestie en één van de FBI agenten die betrokken raakt bij de zaak, wordt steeds duidelijker hoe ver het ambtsmisbruik reikt en welke dodelijke gevolgen deze heeft.

Met de feestdagen voor de deur zou ik zeggen, zoek je nog een boek voor je man/vader/broer/boekenliefhebbende naaste denk dan eens aan Grisham. ‘De klokkenluider’ is een goed geschreven boek, een sterk verhaal en heeft de juiste verhouding spanning/romance/maatschappijkritiek. Mijn schoonvader krijgt deze in ieder geval voor zijn verjaardag volgende maand.