Clair Corbett - Vleugels

Een idioot verhaal waar je toch in gaat geloven

Vleugels gaat over een wereld die de onze zou kunnen zijn, een wereld waarin een deel van de bevolking kan vliegen. Om te kunnen vliegen heb je vleugels nodig en vleugels zijn duur. Hoe ver zijn mensen bereid om vleugels te krijgen? Dit is één van de vragen die centraal staat in het boek Vleugels van Claire Corbett. Deze Australische schrijfster creeërt een wereld waarin kindermeisje Peri vleugels krijgt om voor de zoon van twee vliegers te zorgen. Als Peri en het jongetje verdwijnen wordt privé-detective Zeke Fowler op haar afgestuurd. Zeke komt op deze manier voor het eerst echt in aanraking met de wereld van de vliegers, de rijken. Dit raakt het ook persoonlijk, omdat hij moet beslissen of zijn zoon de behandeling om vlieger te worden zal ondergaan.

            Met het boek duiken we in een wereld waarin heel veel anders is dan in onze eigen wereld en dat is wel even wennen. Het heeft bij mij toch wat tijd gekost om in het boek te komen en het is duidelijk geen boek om in de trein te lezen, je hebt je aandacht er volledig bij nodig. Dat het tijd heeft gekost om in de wereld van de vliegers te komen heeft voor een deel te maken met de verwachtingen die je van te voren hebt. Ik had meer een op de echte wereld gebaseerde roman verwacht dan een Harry Potter-achtige omgeving.

            Het mooist aan het boek vind ik de ethische dilemma’s die Corbett aanhaalt. Hoe ver kun en mag je gaan om vleugels te  krijgen? Verkoop je er je ziel en zaligheid voor? Mag je iemand het vlieger-zijn onthouden? In hoe verre mogen we eigenlijk aan de mens sleutelen en wat voor sociale ongelijkheid brengt dat teweeg in de wereld? Op de meeste vragen krijg je geen antwoorden en dat is knap gedaan. Corbett laat je zelf nadenken over de wereld die zij heeft gemaakt en laat haar hoofdpersonen keuzes maken zonder dat ze er een oordeel aan verbindt. Het is een prachtig boek en vanaf het moment dat Peri ontsnapt aan een roofvogel en op wordt genomen in een groep vliegers had het boek me helemaal betoverd. Maar het is wel vooral een boek voor doorbijters en boekenwurmen.

Carlos Ruiz Zafón - De gevangene van de hemel

Een prachtboek

De gevangene van de hemel is het derde deel uit de serie rondom het Kerkhof der Vergeten Boeken en Zafón heeft er weer een prachtig boek van gemaakt. Fermín de Romero de Torres gaat trouwen en om te trouwen heb je officiële papieren nodig, die heeft hij niet. Hij moet zijn vriend Daniel Sempere de waarheid vertellen over zijn verleden en die waarheid neemt ons mee naar de krochten van de Spaanse burgeroorlog en de begindagen van het Franco-regime. We komen te weten waar Fermín is geweest in die jaren en wat hij heeft meegemaakt. Zijn geschiedenis blijkt sterker samen te hangen met die van Daniel dan we van te voren konden vermoeden...

Soms lijkt de serie over het Kerkhof der Vergeten Boeken wel een droste-effect. In de verschillende boeken wordt direct verwezen naar de eerdere boeken. Zo vindt Daniel aan het eind van De gevangene van de hemel een kopie van  Het spel van de Engel, het vorige boek uit de reeks. Hetzelfde gebeurd met de verschillende personages. Dit maakt dat de boeken het best in serie gelezen kunnen worden. Ik merk, nu ik het derde deel heb gelezen, dat ik eigenlijk deel één en twee eerst had moeten herlezen, dat ga ik zeker doen als het vierde deel van de serie uitkomt. Het boek is, volgens mij, wel heel goed op zichzelf te lezen, maar de echte diepgang en de complexiteit van het verhaal blijken uit de serie. Elke keer wordt er weer een laagje toegevoegd.

Wat Zafón zo’n goede schrijver maakt is dat je meegezogen wordt in het verhaal. Het boek heeft bijna driehonderd bladzijde, maar ik heb het in één keer uitgelezen (met dank aan de vakantie). Je wilt alleen maar meer. Ik vind het ook erg knap hoe Zafón de geschiedenis van Spanje weet te verweven met de geschiedenis van zijn personages. Hierdoor krijgt het geheel een gevoel van realiteit, je gelooft wat hij schrijft. Al met al een aanrader, zowel voor mensen die de eerdere delen hebben gelezen als zij die nog moeten beginnen.

Oordeel: 9+

Keigo Higashino – de fatale toewijding van verdachte X

Een goede Japanse thriller

De fatale toewijding van verdachte X is mijn allereerste Japanse thriller. Yasuko vermoord haar ex-man, nadat deze haar dochter heeft bedreigd. Ze is totaal ontredderd en dan belt de buurman aan, of hij kan helpen. Ishigami is een wiskundig genie dat zich in het dagelijks leven ‘verlaagt’ tot het geven van wiskunde op de middelbare school. Met zijn zeer sterk ontwikkelde logica mengt hij zich in deze moord en voorziet zijn buurvrouw van een alibi. De vraag in het boek blijft, houdt dit alibi stand of wordt het ontrafeld door zijn oude jeugdvriend die ook bevriend is met een politie-inspecteur. En is dat de vraag die we onszelf moeten stellen?

Het is een ontzettend mooi boek, gesitueerd in een bijzondere cultuur. De Japanse cultuur is zeer beleefd en daardoor wellicht ook afstandelijk en dat geeft het juiste decor voor het plot in dit boek. Het plot is ijzersterk en wordt ondersteund door de schrijfstijl. Higashino schrijft korte zinnen en verzandt niet in bijzinnen die nergens naar leiden, hierdoor kom je in een mooie leescadans terecht. Soms zou ik wel wat meer achtergrond willen en diepgang bij een deel van de personages (Professor Galileo en de inspecteur), maar wellicht past dat meer bij een serie. Ik ben erg benieuwd of er nog meer boeken van hem gaan uitkomen in het Nederlands, want dan ga ik ze zeker lezen.

Frank Jansen - In het spoor van haar vader

Makkelijk te lezen en weinig diepgang

Dit is het tweede boek van uitgeverij Dif Books dat ik deze week lees, ik ben deze keer positiever. Het boek ‘In het spoor van haar vader’ van Frank Jansen gaat over schrijver Jens Jameson die door popster Brigitte Friends, aka Brigitte Vermeer, wordt gevraagd om een biografie over haar te schrijven. De bijbedoeling die ze heeft is dat Jens op zoek moet gaan naar haar biologische vader, van wie ze niet weet wie het is. Op zoek in Nederland ontmoet Jens Esther, de andere hoofdpersoon. Esther werkt als onderzoeksjournalist bij een krant en moet onderzoek gaan doen naar de financiën en financiële constructies rondom een overleden popster, Steve Demood. De twee ontmoeten elkaar en liefde komt, uiteraard, in het spel.

Waarom is dit boek wel ok? Om te beginnen heeft het een heel aardig verhaal. Het boek is met vaart geschreven en geeft een leuk inkijkje in hoe de muziekwereld, en de financiële kant daarvan, eruit (kunnen) zien. Het is wel erg makkelijk geschreven, een euvel waar veel Nederlandse thrillerauteurs aan lijden, maar dit maakt het ook voor een jongere doelgroep wel geschikt. Ondanks dat het boek veel vaart heeft, is het voor mij niet echt een thriller. Het is meer een actieroman dan dat het echt spannend wordt. Een laatste kritiekpunt is de glimmende cover. Ik had het in mijn kast gezet tussen de thrillers en het detoneert zo erg dat ik hem maar op zolder bij de chicklit neer ga zetten. Daar zouden ze bij de uitgeverij wel wat aan kunnen doen.

Oordeel: 6+

Fons Burger – Smith! Het tie wrap mysterie

Niet zo'n bijzonder boek

Het tie wrap mysterie is het eerste deel uit de serie Smith! van Fons Burger. Het is ook gelijk één van de weinige boeken die ik niet de moeite waard vind waar ik een recensie over schrijf . Het boek gaat over advocaat Harry Smith die zich inlaat met een mogelijke maffioso genaamd Gomez. Het zwarte geld dat witgewassen moet worden en de moorden stapelen zich op. Smith lijkt primary suspect te zijn, maar heeft hij het ook gedaan?

Eigenlijk is het verhaal nog geeneens zo slecht, maar de oppervlakkigheid van de personages en de schrijfstijl breken me op. Zo wordt in het begin van het boek in nog geen dertig bladzijden, misschien wel vijf keer gezegd dat zijn vrouw ‘uitgedoofd’ is. Ook verderop in het verhaal valt hij nogal eens in herhaling in de beschrijving van zijn personages. Daarnaast zijn de personages voor mij ongeloofwaardig en oppervlakkig. Een advocaat die een AMA in huis neemt, allemaal vrouwen die verliefd worden op een nietszeggende advocaat en een dorp met 600 inwoners met zowel een AZC, een hoerenhuis als een uitvinder annex boer.

Wat voor mij ook een echte no-go is dat het verhaal eindigt met de vraag:  maar wie heeft dan personage X vermoord? Lees het tweede deel van Smith!. Een thriller mag best doorlopende verhaalelementen hebben, graag zelfs, maar een moordzaak moet in het boek zelf worden opgelost (naar mijn smaak). Wat overigens wel interessant is, is dat Burger probeert Hakan Nesser een beetje na te doen, door een dorp op te richten in een niet geheel nader te bepalen land met lokale inwoners met namen uit verschillende landen. Als hij wat meer bij zichzelf zou blijven, zou het boek misschien beter worden. Nesser had het wel gekund met dit plot. 

Oordeel: 4