David Sheff – Beautiful Boy

Verslaving en schuldgevoelens

Verslaging  en schuldgevoelens. Dat is een mooie samenvatting van dit boek van David Sheff over zijn worsteling met de drugsverslaving van zijn zoon Nic. David heeft geprobeerd een boek te schrijven waarin zowel de feiten rondom drugs en onderzoek naar drugs naar voren komen als zijn eigen verhaal, en dat is goed gelukt.

De ouders van Nic scheiden als hij nog jong is en dat is één van de redenen die David gebruikt voor zijn eigen schuldgevoelens, als hij en zijn vrouw niet waren gescheiden dan… Maar langzaam wordt duidelijk dat dat niet dé reden kan zijn. Er zijn ook heel veel kinderen van ouders die niet gescheiden zijn die aan de drugs zitten. En zo probeert hij één voor één de redenen voor drugsverslaving te ontrafelen met hulp van artsen en verslavingsdeskundigen die hij als vader én als journalist raadpleegt om tot het beste plan voor Nic te komen. Deze stukken met informatie onderbreken soms het verhaal van het boek wat. Het werken met informatieblokken had daar bijvoorbeeld bij kunnen helpen.

Want het echte verhaal is het verhaal van David en Karen (de stiefmoeder van Nic) die proberen Nic te helpen en hun andere twee kinderen Jasper en Daisy te beschermen. Het is prachtig om te zien hoe de band tussen Nic en Karen is en hoe Karen probeert en het contact goed te houden tussen de kinderen en de jongsten niet te belasten met volwassen zaken. Het meest schrijnende voorbeeld uit het boek is als Jasper er achter komt dat het kleingeld uit zijn spaarvarken weg is, meegenomen door zijn grote broer.

Het boek laat ook zien hoe de AA en de NA werken en de rol van god in Amerika (toch even het sociologische perspectief). Nic geeft in het boek herhaaldelijk aan dat hij maar weinig kan met de rol die god heeft in zijn genezingsproces. En na talloze afkickklinieken, tijden van sober zijn en terugvallen lijkt het Nic te lukken, hij grijpt zichzelf bij elkaar. Als onderdeel van het proces schrijft hij een brief naar zijn broertje:

Ik wil zeggen dat het me spijt zonder die drie nietszeggende woorden te gebruiken. Maar ik weet ook dat dit geld nooit kan compenseren voor de angst en zorgen en gekte die ik in je jonge leven heb gebracht. De waarheid is dat ik niet weet hoe ik moet zeggen dat het met me spijt (Sheff, p. 277)

Een erg mooi boek, niet zo aangrijpend als de film die Felix van Groeningen er over heeft gemaakt, maar een mooi inkijkje in drugsverslaving en de Amerikaanse samenleving. Ik ben erg benieuwd naar de boeken die Nic hier zelf over heeft geschreven.

James Breakwell – Bare Minimum Parenting. The ultimate guide to not quite ruining your child.

Hilarious and unpretentious

I was over the moon when Sinterklaas (the Catholic Saint whose birthday is celebrated as a big feast in the Netherlands) got me the newest book from James Breakwell. As his bio states he is a professional comedy writer and an amateur father of four. My deepest respect for him and Lola for raising four daughters, I have my plate full with two children 😊.

      Since I actually have a PhD (the title for Breakwell is striped through on the book), although not in child studies but in Sociology, I feel I am pretty qualified to review and rate this book. Breakwell has three premises we should all strive for in raising our kids: 

    * Make sure they can support themselves

    * Make sure they are not total social deviants

    * Make sure they will not blame you for how they turn out

In nineteen, quite hilarious, chapters he shows the reader how to achieve these three milestones of parenting with the least amount of effort possible. Which is not the same as doing completely nothing, because doing nothing can cause a lot of work in the long run. He takes us through the major parenting issues we know from real parenting books: food, clothing, taking pictures and school.

Being completely unpretentious and quite funny he shows the reader how not to quite ruin your child. This is the ultimate book for first-time parents who are afraid they will do everything wrong. There is not so much we can do wrong and for all the overachieving parents in the world, their children will turn out just as ordinary as most of us.

Interested in the book? Buy and read it. In need of more (parenting) fun? Follow Breakwell on his twitter-account @XplodingUnicorn. He makes my day at least once a week. As for rating the book: Breakwell deserves four stars. The book is funny and it’s main message is important: loosen up and enjoy life. 

Sien Volders - Noord

Goed uitgewerkte roman over vrijheid

Eén van de andere boeken die ik voor de Hebban debuutprijs las was Noord van Sien Volders. Volders kan goed schrijven en heeft een interessant idee (parallelle levens in verschillende decennia) mooi uitgewerkt, al is het even wachten op de diepgang. In het kader van ‘koop eens een boek van een vrouw’ kan ik deze zeker aanbevelen.

Noord is een mooi boek waarin de verhalen van Mary en Sarah zich met elkaar verstrengelen. Mary is vijftig jaar geleden naar het Noorden vertrokken en werd daar een nieuw mens, weg uit het tumult van de stad, critici en verwachtingen. Sarah moet bedenken welke weg ze in wil slaan met haar sieraden, ze is zilversmid en heeft altijd exclusief en voor zichzelf gewerkt, maar dan krijgt ze het aanbod om samen te gaan met een groot sieradenhuis. Om te bedenken wat ze wil vertrekt ze naar het Noorden en daar ontmoet ze haar grote liefde, een liefde die elk jaar dieper in zijn alcoholisme zakt en niet kan aarden in de stad. Daar in het Noorden gaat ze op zoek naar vrijheid net als mensen dat al decennia voor haar hebben gedaan. Er ontwikkelt een mooie vriendschap tussen Mary en Sarah waarin ze elkaar op de hoogte houden van hun liefdes en hun liefde voor de vrijheid.

Wat het mooie is aan Noord is dat het twee verhalen vertelt en het zich lang geleden afspeelt. Het verhaal van Sarah speelt in 1982, een tijd waarin er geen mobiele telefoons waren, nog niet iedereen telefoon had in Canada en er vooral veel brieven werden geschreven. Naar het Noorden gaan was dan ook echt weg gaan uit de gebruikelijke wereld. Heerlijk een stap terug uit onze volle internet-gedreven levens. Volders laat ook de keerzijde zien van het leven in het hoge Noorden, het gevecht tegen de drank en de eenzaamheid van de winters.

Waar het boek eerst niet boven een feelgood roman uitsteekt verdiepen de karakters zich geleidelijk toch en weet Volders een aantal mooie intrinsieke dillema's voor te leggen aan haar personages. Wat weegt zwaarder de vrijheid of de liefde? Hoe is de liefde voor muziek te combineren met de eenzaamheid van het Noorden? Niet alles is wat het lijkt en niet al het moreel verwerpelijke is ook echt slecht. Haar schrijfstijl is erg toegankelijk en daardoor geschikt voor een groter publiek. Ik ben dan ook erg benieuwd wat deze debutant nog meer in haar mars heeft. 

Arjen van Veelen – Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken

Prachtig boek over verlies en terugkeer

Voor de Hebban debuutprijs las ik vijf Nederlandse debuten van de shortlist en dit was mijn persoonlijke favoriet. Helaas is ‘Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken’ net buiten de top drie gebleven, ik had dit boek de prijs zeer gegund.

Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken is een prachtig boek over jezelf vinden als je de ander kwijt bent. De hoofdpersoon, wiens naam niet genoemd wordt, ik zal hem de schrijver noemen, raakt zijn beste vriend kwijt aan de dood en vertelt over de zoektocht die hij heeft doorgemaakt met deze vriend. De zoektocht naar zichzelf. Nu Tomas er niet meer is wordt het een zoektocht naar zijn vriend en de toekomst en die leidt naar Alexandrië. De schrijver wil namelijk een biografie over Alexander de Grote componeren en hoopt door het vinden van Alexander ook zichzelf terug te vinden en het liefst ook een klein stukje van zijn vriend.

Tomas is een dichter die leeft voor de woorden en die zich in mindere tijden terugtrekt in zijn geboortestreek op het Vlaamse platteland. De schrijver die zich niet goed raad weet in zijn nieuwe omgeving en met de overgang van Nederland naar de Verenigde Staten probeert houvast te vinden aan de herinneringen die hij heeft aan zijn vriend. Hij bedenkt dat hij de dichtbundels van zijn vriend zal plaatsen in de bibliotheek van Alexandrië en wil Tomas zo onsterfelijk maken.

De schrijfstijl van Van Veelen is heerlijk, het boek leest lekker weg en heeft voldoende diepgang. Doordat de hoofdstukken vrij kort zijn leest het boek lekker makkelijk weg en is het ook niet zo’n probleem om het boek even weg te leggen en in de volgende trein weer op te pakken. Bijzonder aan dit boek, voor mij, was het gebruik van 'foto's' van de plekken waar de schrijver komt. Het is grappig omdat het letterlijk wat meer beeld geeft bij de omgeving en functioneel omdat de schrijver maar 24 (?) foto’s heeft op zijn wegwerpcamera en dus moet kiezen wat hij vast wil leggen. Een mooie metafoor voor dat we moeten kiezen wat we vasthouden van overledenen en wat niet. Jammer is dat de foto’s in het e-boek niet zo mooi uitkomen, misschien toch nog een keer in de boekhandel door het echte boek heen bladeren.

Ik las dat Van Veelen ondertussen ook een boek heeft uitgebracht over de tijd dat hij in de VS zat ‘Amerikanen lopen niet’, wat de suggestie wekt dat het boek autobiografisch is. Al met al is dit één van de betere boeken die ik dit jaar gelezen heb, en tot nu toe zeker het beste debuut. Lezen dus…!