David Baldacci – Onschuldig

Te veel slachtoffers om nog onschuldig te zijn

Baldacci’s nieuwste boek is vandaag, 8 mei 2012, uitgekomen. Met dank aan bol.com en Bruna heb ik een vooruitexemplaar bemachtigd en deze al kunnen lezen. Onschuldig is een super spannend boek en totaal niet onschuldig. Het gaat over Will Robie, een professionele huurmoordenaar die werkt voor de Amerikaanse overheid. Op een dag krijgt hij de opdracht om een vrouw te vermoorden, Jane Wind. Als hij binnen komt blijkt hij niet goed gebrieft, er zijn kinderen aanwezig in het appartement, als hij zijn opdracht weigert uit te voeren wordt Jane Wind voor zijn ogen neergeschoten, alsmede haar oudste zoon. Robie weet dat zijn leven nu niet meer zeker is en slaat op de vlucht. Op zijn vlucht komt hij Julie Getty tegen. Julie’s ouders zijn voor haar ouders vermoord en als de moordenaar Julie in de bus naar New York wil vermoorden grijpt Robie in. Samen rollen ze in een idioot avontuur vol vaart en spanning. Maar waarom spelen ze een spelletje met Robie en Julie? Wat hebben Julie’s ouders te maken met Robie? Dat zijn vragen waar Baldacci pas helemaal aan het eind van het boek een antwoord op geeft.

            Baldacci heeft weer een fantastisch boek geschreven. Het boek is spannend, heeft veel vaart, en zuigt je helemaal op. Toen mijn trein op mijn bestemming aankwam moest ik nog acht bladzijden. Ik heb serieus overwogen om op het station nog even verder te lezen, maar het eten riep… Ik vind het vooral heel erg knap hoe hij uiteindelijk alle verhaallijnen bij elkaar weet te brengen en hoe hij je elke keer weer op het verkeerde been weet te zetten en nieuwe acties weet te verzinnen. Het boek is gewoon Baldacci-waardig. Punt.

Jo Nesbø – Headhunters

Spannend tot de laatste bladzijde…

Het boek

Headhunters gaat over Roger Brown een headhunter in Oslo met grotere plannen dan hij zich kan veroorloven. Zijn grote liefde Diana wil hij geven wat ze wil, behalve dat ene, een kind. Want hij wil niet dat ze meer van iemand anders gaat houden dan van hem. Om hun exorbitante levensstijl te bekostigen steelt hij schilderijen. Van elke kandidaat die hij interviewt probeert hij te achterhalen wat ze aan de muur hebben hangen, om dit ’s nachts te kunnen vervangen door een replica. Dit gaat goed, tot hij Clas Greve tegenkomt. Hij wil Clas niet de baan geven die Clas graag wil hebben en deze halve Nederlander, ex-militair bij de special forces, komt achter hem aan.

            Het boek is mooi, overtuigend, anders en toch een Nesbø. Je moet even de verwachting uitschakelen dat Harry Hole elk moment om de hoek kan komen en dan zit je in een fantastisch boek. Het verhaal is spannend en snel geschreven, precies de actie die je van Nesbø verwacht. Tot op het laatste moment weet je niet wie Roger nu heeft doodgeschoten en dat vind ik altijd een heel knap iets. Absoluut een aanrader, net als de film…

De film

Met dank aan Crimezone.nl kon ik met vrijkaartjes met mijn vriend naar de verfilming van Headhunters. Beetje jammer dat hij enkel om vijf over twaalf ’s nachts draaide en we ook nog een dag te vroeg waren, maar verder helemaal super. De film is in het Noors en dat geeft een mooie sfeer. Het verhaal is spannend en goed uitgevoerd, ze zijn op veel punten erg trouw gebleven aan het boek en dat is iets wat mij erg aanspreekt. Een van de dingen die ik jammer vond was dat nu wel gelijk duidelijk was wie er werd doodgeschoten (zie, het boek), maar ik snap ook dat dat niet ging in de film. De special effects zijn goed uitgevoerd en het is een film die ik nog wel een keer zou willen kijken. Maar, ik zou iedereen aanraden eerst het boek te lezen en dan de film te kijken. De film is goed, het boek is beter.

Alissa York - Fauna

Een verhaal over mensen en dieren

Fauna speelt zich af in Toronto, Canada, en verhaalt over de wonderlijke manieren waarop mensen naar dieren en elkaar kunnen kijken. De spil van het verhaal is Guy Howell, eigenaar van een autosloperij en dierenliefhebber. Edal Jones komt met hem in contact doordat ze een dakloos meisje volgt die vogeltjes verzamelt die uit hun nest zijn gevallen. Het is het begin van een onwennig contact. Guy verzorgt dieren die hij vindt en heeft een eigen dierenbegraafplaats voor de overleden gevallen. Dit is heel goed werk, maar in principe niet legaal, weet Edal, die bij de Flora en Fauna Inspectie van Ontario werkt. Ze durft dit niet aan Guy te vertellen, bang om niet meer welkom te zijn bij de fijne maar rare groep mensen die hij om zich heen heeft verzameld. Zo geeft Guy ook onderdak aan Stephen, een oud veteraan, die ook graag met dieren werkt. Stephen ontdekt een blog op internet waarop opgeroepen wordt om coyotes in de omgeving te doden. Als hij niet tot de blogger door lijkt te dringen, gaat hij zelf op zoek naar de jongeman om hem bij zinnen te brengen.

            Fauna is een heel bijzonder boek, in de dubbele betekenis van het woord. Het is geen standaard boek en zelfs een beetje bevreemdend, hierdoor kon ik eerst niet lekker in het boek komen. Daardoor vind ik het ook moeilijk om er een oordeel over te vellen en hou ik het bij het ambigue ‘bijzonder’. Het is niet een boek dat ik makkelijk cadeau zou doen aan iemand, behalve misschien aan een fervente dierenlezer, maar het is ook zeker niet slecht. Een van de goede dingen aan het boek is dat het niet standaard eindigt. Je blijft met een goed gevoel achter en hebt het gevoel dat alle personages elkaar uiteindelijk hebben gevonden en dat het verhaal af is, zonder dat het heel sterk afgerond is. Ook zijn alle weetjes over de verschillende dieren erg leuk en is het mooi dat er zo nu en dan ook vanuit het perspectief van de dieren (otter, coyote, veldmuisje) wordt geschreven. Wel zou ze de afzonderlijke karakters, wat mij betreft, beter mogen introduceren. In het begin was ik heel erg bezig met ‘wie is dit nu’ en dat zou wat natuurlijker kunnen, waardoor je als lezer meer met het verhaal bezig kunt en minder met het puzzelen. Hoe de verhaallijnen uiteindelijk (bijna) allemaal bij elkaar komen op het terrein van Guy is wel erg knap. Het is ook duidelijk een boek met meerdere lagen. Een van de verhalen die York op de achtergrond vertelt is hoe verschillend relaties met je ouders kunnen zijn en hoe mensen door die, soms zeer slechte, relaties gevormd worden. Zo leidt het er toe dat de een zich inschrijft voor het leger, de ander coyotes wil uitmoorden en een derde wegloopt van huis met haar hond Billy. Ook vertelt het over de manier waarop sommige mensen hun eenzaamheid proberen te verlichten met dieren, terwijl anderen die eenzaamheid juist gaan uitvechten met een diersoort. Al met al is het dus een bevreemdend, maar mooi boek, je moet het eigenlijk zelf lezen om er een oordeel over te kunnen vellen.

Alex Kava - Duister kwaad

Is degene die zondigt ook de zondebok? 

Alex Kava’s eerste boek in de O’dell-serie is Duister Kwaad. Het is een boek dat je gelijk meesleurt in het verhaal en erg spannend geschreven is. Het gaat om de FBI-profiler Maggie O’dell die naar plaatsen wordt gestuurd waar ze een profiel van een (mogelijke) serie-moordenaar nodig hebben. De serie-moordenaar in het eerste boek heeft het voorzien op jonge jongens en wil ze verlossen van het kwaad. Samen met sherrif Nick probeert Maggie de dader te stoppen voor er nog een kind verdwijnt, of nog erger, dood wordt teruggevonden. Ze gaan achter de dader aan, maar wie is het?

            Het verhaal is goed opgezet en je kunt lekker meedenken met Maggie & Nick. Ook aan het eind van het boek wordt je aandacht gelijk getrokken naar het volgende boek, wat ik altijd wel goed vind van schrijvers. Ik weet dan eigenlijk ook wel zeker dat de serie van Alex Kava op mijn ‘wil-ik-lezen’ lijst terecht komt. Er zijn twee kleine nadelen aan het boek wat mij betreft. Allereerst vind ik het op sommige punten iets te veel een ‘damesroman’ en de romance tussen Maggie en Nick zit er al vanaf het begin aan te komen. Het tweede nadeel is toch dat het in pocketvorm wordt uitgegeven. Het is goedkoop, past makkelijk in je tas, maar doordat het 500 pagina’s is ligt het net wat minder lekker in de hand. Al met al, toch een aanrader!

Richard Russo - Brug der Zuchten

Het nieuwste boek van Russo is prachtig, maar minder fantastisch dan verwacht

Het meest recente boek van Richard Russo, Brug der Zuchten, kan worden gezien als het derde deel van een trilogie. In zijn eerste boek, Schadevolle Jaren, beschrijft hij de gebeurtenissen in het leven van een kind dat opgroeit tot een jongvolwassene. In zijn tweede boek, Empire Falls, beloond met de Pullitzer prijs, zien we de ontwikkeling van een gescheiden man met jonge kinderen. In dit derde deel krijgen we weer de levensloop te zien van verscheidene generaties in een klein Amerikaans stadje, maar nu gezien vanuit het perspectief van een man die het grootste deel van zijn leven er op heeft zitten.

            In Brug der Zuchten staat Lou C. Lynch centraal. Zijn hele leven heeft hij gewoond in Thomaston. Hij heeft er zijn vrouw leren kennen, zijn vrienden wonen daar, zijn zoon en zijn moeder. Hij is het gelukkigst in de buurtwinkel die zijn vader opende nadat die zijn baan als melkboer kwijtraakte. Hij besluit, aan de vooravond van een grote reis, zijn levensverhaal te schrijven. Na al die jaren in het kleine stadje heeft hij zijn vrouw eindelijk beloofd om mee te gaan op reis naar Italië, om hun oude vriend Bobby op te zoeken. En in dat levensverhaal komen wij terecht. We leven met Lucy, zijn gehate bijnaam, mee als hij geboren wordt, dat hij naar school gaat, gepest wordt, de vormende gebeurtenissen in zijn leven en zijn vriendschap met Bobby. De jongen die eigenlijk nooit zijn vriend wilde zijn.

            Het eerste deel van het boek over de jonge Lou duurt eigenlijk wat te lang. Er zitten hele mooie zinssneden in en hij weet je direct in het ‘small-town America’ gevoel te trekken, daar niet van. Maar, op een gegeven moment weet je het wel. Gelukkig worden de stukken van Lou afgewisseld met stukken over het leven van Bobby nu en uiteindelijk krijgt ook zijn vrouw ruimte om te vertellen over haar jeugd en haar leven nu. Op het moment dat we teruggaan naar de jeugd van Bobby krijgt het boek weer wat vaart. Een duidelijk teken dat het verhaal van Lou ingekort had kunnen worden met zo’n honderd pagina’s. Dan hadden we nog ruim 600 pagina’s gehad om te smullen van Russo’s schrijfstijl. Wat een plus is van dit boek over de anderen is dat bepaalde sociale gebeurtenissen in de Verenigde Staten nog sterker naar voren komen. Ik heb het dan vooral over de rassenscheiding en de grote werkloosheid die ontstaat door het wegtrekken van de mijnen en fabrieken. Ondanks alle nare gebeurtenissen blijft het wel een boek vol hoop. Ter conclusie, Richard Russo is absoluut één van mijn lievelingsschrijvers, maar dit is van de drie epossen het minst geslaagde.