Catalin Dorian Florescu - Jacob besluit lief te hebben

Een mooi maar ingewikkeld boek

Dit boek vertelt de familiegeschiedenis van Jacob. Zijn voorouders zijn vanuit Lotharingen naar Zwabenland getrokken om een nieuw bestaan op te bouwen en hebben het zwaar te verduren gehad van het lot en de seizoenen. Zijn vader is een grove bruut die trouwt met zijn moeder om haar boerderij en die zijn zwakke zoon als een ballast ziet en Jacob laat het allemaal maar gebeuren. Tijdens de tweede wereldoorlog wordt Jacob door zijn vader ingeruild tegen een zigeunerjongen en naar Siberië gedeporteerd en hij weet niet wanneer hij zijn boerderij zal terugzien.

            Het boek heeft een mooi thema, de onverwoestbaarheid van de liefde en de overlevingsdrang en mogelijkheid tot aanpassen die mensen hebben. De manier waarop het geschreven is, is mooi en beeldend. Alleen de manier waarop het boek is opgebouwd en de personages worden geïntroduceerd is niet zo goed. Het boek bestaat uit zes hoofdstukken, waardoor elk hoofdstuk ongeveer 50 bladzijden beslaat en er wordt spaarzaam gebruik gemaakt van witregels en dat is problematisch. De schrijver kan van 1792 naar 1942 springen zonder dat duidelijk aan te kondigen en daardoor raakte ik soms behoorlijk in de war. Ook zijn er erg veel personages die je moeilijk uit elkaar kan halen door herhalende namen en het continu verspringende tijdsperspectief. Als ik goed geteld heb zijn er 8 tijdsperioden die elkaar afwisselen en die samen het levensverhaal van Jacob vertellen. Het is leuk dat de schrijver probeert om de geschiedenis van Jacobs familie te beschrijven en deze tot inspiratie voor Jacob en de dorpelingen te laten gelden. Maar het is soms ook wat vermoeiend.

            Ondanks dat het moeilijk was om in het boek te komen en soms ook om het verhaal te volgen door de onlogische vertelvolgorde vond ik het wel een heel mooi boek. Nadat ik over de helft was heb ik het ook in één keer uitgelezen, omdat je toch wilt weten hoe het verder gaat. Het vertelt een verhaal over volksverhuizingen en hoe het is om altijd maar buitengesloten te zijn. Nooit lijkt Jacob er echt bij te horen. Zijn vader accepteert hem niet als zijn zoon, in zijn dorp wordt hij gezien als een Zwaab en niet als een Roemeen, op de vlucht en in hiding hoor hij er nooit echt bij. Het is ook het verhaal naar een jongen die er naar hunkert om ergens bij te horen, een relatie met een meisje op te bouwen, geliefd te worden door zijn moeder, geaccepteerd door zijn vader. Dat verhaal valt soms wat weg tegen de vreselijke gebeurtenissen die hij meemaakt, maar wordt wel verteld. Terugkijkend op het boek denk ik dat het vooral het verhaal vertelt van Europa, van de gevolgen van de overheersingen door de verschillende keizers en vorsten en van de verwoesting van het jus sangui principe (bloedlijnen) tegenover het jus soli principe (zij die er wonen).

Cijfer: 7

Britta Bolt - Heldhaftig

Een prima Nederlandse thriller

Elke keer weer als ik een Nederlandse thriller in handen krijg vraag ik me af ‘of het wat is’. Op de een of andere manier vallen deze thrillers me namelijk vaker tegen dan thrillers uit andere landen. Daar zijn in ieder geval twee verklaringen voor. Allereerst hebben vertaalde thrillers zich eerst bewezen in een ander land, voordat ze hier uitgebracht worden (neem ik aan). Ten tweede, Nederland is gewoon veel minder een land waar je thrillers af kan laten spelen (voor mijn gevoel). Deze keer, was ik echter positief verrast.

Heldhaftig speelt zich af in Amsterdam en wordt verteld vanuit de onconventionele speurder PP (Pieter Posthumus). Pieter is werkzaam bij de uitvaartdienst van de gemeente Amsterdam. Hij speurt nabestaanden op van eenzame doden en als die er niet zijn, of als die niet willen betalen voor de begrafenis, dan regelt hij de begrafenis en spreekt een grafrede uit. Pieter is een consciëntieuze man die het liefst alle eindjes van een verhaal heeft bekeken en opgeknoopt voor hij doorgaat naar een volgende zaak. Dit tot ergernis van in ieder geval één van zijn collega's. Door een van deze eenzame doden raakt Pieter samen met zijn nichtje Merel, die journalist is, verwikkeld in een zaak die speelt in de Marokkaanse gemeenschap in Amsterdam. Naast het ambtelijk perspectief zien we ook een aantal mensen die bij de AIVD werken en proberen in dezelfde gemeenschap een terroristennetwerk op te rollen. De vraag is: gaan ze elkaar helpen of werken ze elkaar tegen?

Zoals ik al zei, dit is een prima Nederlandse thriller. Geschreven door het (buitenlandse) schrijversduo Britta Böhler (strafadvocate) en Rodney Bolt (reisauteur) afspelend in Amsterdam. Het boek is niet erg spannend, maar weet je wel mee te nemen en heeft ook wel enkele spannende elementen. De schrijvers mogen, wat mij betreft, nog wat meer spanning inbrengen en ons wat meer in het ongewisse laten. Voor mijn gevoel weet je als lezer vaak al meer dan het hoofdpersonage, waardoor het minder een verrassing is wat hij ontdekt. De persoonlijke ontwikkeling van PP is wel aardig, maar niet fantastisch. Toch is dit een trilogie waarvan ik de volgende delen ook wil gaan lezen, al denk ik dat ik wacht tot ze bij de midprice komen te liggen.

Fabio Genovesi - Vissen Voeren

Een boek om te herlezen
Vissen voeren van Fabio Genovesi is een heerlijke roman over volwassen worden en hoe de keuzes die je maakt tijdens het volwassen worden de rest van je leven vorm kunnen geven. De hoofdpersoon is Fiorenzo, een jongen van 19 uit een achterlijk dorpje in Toscane (zijn woorden) die met één hand door het leven gaat en wiens droom het is om met zijn band Metal Devestation door te breken. We zien hoe Fiorenzo worstelt met het volwassen worden, met naar school gaan waar hij geen zin in heeft, met zijn band die uit elkaar dreigt te vallen en met seks, want wie wil er nou naar bed met een jongen zonder hand? Fabio heeft daarnaast een personage zonder naam gecreëerd, het kampioentje, de wielrenprotegé van Fiorenzo’s vader. Een jongen die eigenlijk niet meer wil winnen en ongelofelijk naar Fiorenzo opkijkt. Het derde vertelperspectief wordt opgevuld door Tiziana, een vrouw van dertig die is teruggekeerd naar Muglione om daar wat goeds te doen voor de gemeenschap. Al wat haar wacht, is teleurstelling.

Genovesi heeft een fantastisch boek geschreven en ik ben erg benieuwd naar meer werk van zijn hand. De personages zijn, door de boot genomen, echt, je kunt met ze meeleven en je moet je verbijten om ze geen advies te gaan geven. Een geluk, ze horen je toch niet als je dat wel doet. Fiorenzo maakt de ene domme fout na de andere en is zo ontzettend op zichzelf gericht, zoals alleen tieners dat kunnen zijn. Heerlijk. Genovesi heeft een goede, vlotte schrijfstijl te pakken waardoor je niet het gevoel hebt dat een volwassen vent jong probeert te doen, zoals bijvoorbeeld bij Rolf Lappert het geval is. Sommige gebeurtenissen zijn echter iets overtrokken, zoals de bijbaan van één van zijn vrienden als photoshopper (van onder meer de paus) waardoor hij duizenden euro per week verdient. Maar dat zij hem vergeven. Ik ben heel benieuwd of zijn debuut ook nog uitgegeven gaat worden.

Een boek waar je mee kunt meeleven, waarbij je soms hard moet lachen en wat geschikt is voor veel lezers, 15- ∞ jaar. Zowel een overgangsboek voor jongeren naar ‘echte’ literatuur als een heerlijk wegleesboek voor de rest van ons.

Clair Corbett - Vleugels

Een idioot verhaal waar je toch in gaat geloven

Vleugels gaat over een wereld die de onze zou kunnen zijn, een wereld waarin een deel van de bevolking kan vliegen. Om te kunnen vliegen heb je vleugels nodig en vleugels zijn duur. Hoe ver zijn mensen bereid om vleugels te krijgen? Dit is één van de vragen die centraal staat in het boek Vleugels van Claire Corbett. Deze Australische schrijfster creeërt een wereld waarin kindermeisje Peri vleugels krijgt om voor de zoon van twee vliegers te zorgen. Als Peri en het jongetje verdwijnen wordt privé-detective Zeke Fowler op haar afgestuurd. Zeke komt op deze manier voor het eerst echt in aanraking met de wereld van de vliegers, de rijken. Dit raakt het ook persoonlijk, omdat hij moet beslissen of zijn zoon de behandeling om vlieger te worden zal ondergaan.

            Met het boek duiken we in een wereld waarin heel veel anders is dan in onze eigen wereld en dat is wel even wennen. Het heeft bij mij toch wat tijd gekost om in het boek te komen en het is duidelijk geen boek om in de trein te lezen, je hebt je aandacht er volledig bij nodig. Dat het tijd heeft gekost om in de wereld van de vliegers te komen heeft voor een deel te maken met de verwachtingen die je van te voren hebt. Ik had meer een op de echte wereld gebaseerde roman verwacht dan een Harry Potter-achtige omgeving.

            Het mooist aan het boek vind ik de ethische dilemma’s die Corbett aanhaalt. Hoe ver kun en mag je gaan om vleugels te  krijgen? Verkoop je er je ziel en zaligheid voor? Mag je iemand het vlieger-zijn onthouden? In hoe verre mogen we eigenlijk aan de mens sleutelen en wat voor sociale ongelijkheid brengt dat teweeg in de wereld? Op de meeste vragen krijg je geen antwoorden en dat is knap gedaan. Corbett laat je zelf nadenken over de wereld die zij heeft gemaakt en laat haar hoofdpersonen keuzes maken zonder dat ze er een oordeel aan verbindt. Het is een prachtig boek en vanaf het moment dat Peri ontsnapt aan een roofvogel en op wordt genomen in een groep vliegers had het boek me helemaal betoverd. Maar het is wel vooral een boek voor doorbijters en boekenwurmen.

Carlos Ruiz Zafón - De gevangene van de hemel

Een prachtboek

De gevangene van de hemel is het derde deel uit de serie rondom het Kerkhof der Vergeten Boeken en Zafón heeft er weer een prachtig boek van gemaakt. Fermín de Romero de Torres gaat trouwen en om te trouwen heb je officiële papieren nodig, die heeft hij niet. Hij moet zijn vriend Daniel Sempere de waarheid vertellen over zijn verleden en die waarheid neemt ons mee naar de krochten van de Spaanse burgeroorlog en de begindagen van het Franco-regime. We komen te weten waar Fermín is geweest in die jaren en wat hij heeft meegemaakt. Zijn geschiedenis blijkt sterker samen te hangen met die van Daniel dan we van te voren konden vermoeden...

Soms lijkt de serie over het Kerkhof der Vergeten Boeken wel een droste-effect. In de verschillende boeken wordt direct verwezen naar de eerdere boeken. Zo vindt Daniel aan het eind van De gevangene van de hemel een kopie van  Het spel van de Engel, het vorige boek uit de reeks. Hetzelfde gebeurd met de verschillende personages. Dit maakt dat de boeken het best in serie gelezen kunnen worden. Ik merk, nu ik het derde deel heb gelezen, dat ik eigenlijk deel één en twee eerst had moeten herlezen, dat ga ik zeker doen als het vierde deel van de serie uitkomt. Het boek is, volgens mij, wel heel goed op zichzelf te lezen, maar de echte diepgang en de complexiteit van het verhaal blijken uit de serie. Elke keer wordt er weer een laagje toegevoegd.

Wat Zafón zo’n goede schrijver maakt is dat je meegezogen wordt in het verhaal. Het boek heeft bijna driehonderd bladzijde, maar ik heb het in één keer uitgelezen (met dank aan de vakantie). Je wilt alleen maar meer. Ik vind het ook erg knap hoe Zafón de geschiedenis van Spanje weet te verweven met de geschiedenis van zijn personages. Hierdoor krijgt het geheel een gevoel van realiteit, je gelooft wat hij schrijft. Al met al een aanrader, zowel voor mensen die de eerdere delen hebben gelezen als zij die nog moeten beginnen.

Oordeel: 9+