Frank Jansen - In het spoor van haar vader

Makkelijk te lezen en weinig diepgang

Dit is het tweede boek van uitgeverij Dif Books dat ik deze week lees, ik ben deze keer positiever. Het boek ‘In het spoor van haar vader’ van Frank Jansen gaat over schrijver Jens Jameson die door popster Brigitte Friends, aka Brigitte Vermeer, wordt gevraagd om een biografie over haar te schrijven. De bijbedoeling die ze heeft is dat Jens op zoek moet gaan naar haar biologische vader, van wie ze niet weet wie het is. Op zoek in Nederland ontmoet Jens Esther, de andere hoofdpersoon. Esther werkt als onderzoeksjournalist bij een krant en moet onderzoek gaan doen naar de financiën en financiële constructies rondom een overleden popster, Steve Demood. De twee ontmoeten elkaar en liefde komt, uiteraard, in het spel.

Waarom is dit boek wel ok? Om te beginnen heeft het een heel aardig verhaal. Het boek is met vaart geschreven en geeft een leuk inkijkje in hoe de muziekwereld, en de financiële kant daarvan, eruit (kunnen) zien. Het is wel erg makkelijk geschreven, een euvel waar veel Nederlandse thrillerauteurs aan lijden, maar dit maakt het ook voor een jongere doelgroep wel geschikt. Ondanks dat het boek veel vaart heeft, is het voor mij niet echt een thriller. Het is meer een actieroman dan dat het echt spannend wordt. Een laatste kritiekpunt is de glimmende cover. Ik had het in mijn kast gezet tussen de thrillers en het detoneert zo erg dat ik hem maar op zolder bij de chicklit neer ga zetten. Daar zouden ze bij de uitgeverij wel wat aan kunnen doen.

Oordeel: 6+

Fons Burger – Smith! Het tie wrap mysterie

Niet zo'n bijzonder boek

Het tie wrap mysterie is het eerste deel uit de serie Smith! van Fons Burger. Het is ook gelijk één van de weinige boeken die ik niet de moeite waard vind waar ik een recensie over schrijf . Het boek gaat over advocaat Harry Smith die zich inlaat met een mogelijke maffioso genaamd Gomez. Het zwarte geld dat witgewassen moet worden en de moorden stapelen zich op. Smith lijkt primary suspect te zijn, maar heeft hij het ook gedaan?

Eigenlijk is het verhaal nog geeneens zo slecht, maar de oppervlakkigheid van de personages en de schrijfstijl breken me op. Zo wordt in het begin van het boek in nog geen dertig bladzijden, misschien wel vijf keer gezegd dat zijn vrouw ‘uitgedoofd’ is. Ook verderop in het verhaal valt hij nogal eens in herhaling in de beschrijving van zijn personages. Daarnaast zijn de personages voor mij ongeloofwaardig en oppervlakkig. Een advocaat die een AMA in huis neemt, allemaal vrouwen die verliefd worden op een nietszeggende advocaat en een dorp met 600 inwoners met zowel een AZC, een hoerenhuis als een uitvinder annex boer.

Wat voor mij ook een echte no-go is dat het verhaal eindigt met de vraag:  maar wie heeft dan personage X vermoord? Lees het tweede deel van Smith!. Een thriller mag best doorlopende verhaalelementen hebben, graag zelfs, maar een moordzaak moet in het boek zelf worden opgelost (naar mijn smaak). Wat overigens wel interessant is, is dat Burger probeert Hakan Nesser een beetje na te doen, door een dorp op te richten in een niet geheel nader te bepalen land met lokale inwoners met namen uit verschillende landen. Als hij wat meer bij zichzelf zou blijven, zou het boek misschien beter worden. Nesser had het wel gekund met dit plot. 

Oordeel: 4

R. J. Ellory - De helden van New York

 Hoe corrupt kan een held zijn?

De helden van New York is het vijfde boek van R.J. Ellory dat in Nederland is uitgebracht. De verhalen staan allemaal los van elkaar en dat is zowel een voordeel als een nadeel in dit boek. Het boek gaat over Frank Parrish, zoon van John, één van de helden van New York, één van de mannen die New York maffia-vrij heeft gemaakt. We volgen Frank terwijl hij probeert een man op te pakken die het leuk vindt om jonge meisjes te ontvoeren en te wurgen om snuff-movies mee te maken. Al vrij snel heeft Frank een dader op het oog, een man die bij gezinszaken werkt en toegang heeft tot de dossiers van allemaal kwetsbare jonge meisjes die onder toezicht staan of in pleeggezinnen verblijven. Ondanks dat er geen hard bewijs is tegen deze man, Richard McKee, is Frank er van overtuigd dat hij de dader is en hij zal tot het uiterste gaan om dat te bewijzen. Maar valt hij daarmee niet in dezelfde valkuil als zijn vader? Frank heeft het er erg moeilijk mee dat iedereen zijn vader als een held ziet, maar zelf weet hij wel beter, zijn vader hield zich niet aan de regels en was zo corrupt als wat.

            De helden van New York is een heel aardige detective. Het is leuk dat de moorden en de oplossing in een drukke meteropool plaatsvinden en het personage Frank Parrish is interessant. De auteur heeft ook een leuke manier om ons Frank beter te laten leren kennen, namelijk door hem in therapie te laten gaan bij een psycholoog. Het gaat namelijk niet zo goed met Frank sinds hij zijn (vorige) partner heeft verloren. Hier slaat ook gelijk het nadeel toe van het niet schrijven in een serie. De ontwikkeling van het personage moet snel plaatsvinden, hij moet snel van een egoïstische drinkende klootzak in een sympathieke zak veranderen en dat lukt minder goed in één boek. Ook de afwikkeling van het verhaal vind ik getuigen van Amerikaans simplisme. Te emotioneel, te veel drama en een te snelle samenvoeging van de laatste loodjes waarna alles weer koek en ei is. Dat viel me tegen. Ook moest ik wennen aan de opmaak van het boek en de schrijfstijl. Ik vind het lettertype niet heel fijn lezen (bijvoorbeeld punten die eigenlijk vierkantjes zijn die 45 graden gedraaid zijn). Ook Ellory’s gebruik van opsommingen is niet helemaal mijn ding. Toch krijgt dit boek van mij een zeer ruime voldoende. Het is een spannend verhaal, het plot zit goed in elkaar en ik wilde het boek op een geven moment echt uitlezen, dat zijn goede tekens.

Lars Kepler - Getuige

Vertel de waarheid, voordat deze jou acherhaalt!

Getuige is het derde boek van Lars Kepler, het pseudoniem van het schrijversechtpaar Alexander en Alexandra Ahndoril. Het verhaal speelt zich in eerste instantie af in een psychiatrische jeugdinrichting. De begeleidster van de meisjes in de inrichting voelt iets bewegen. Als ze uit gaat zoeken wat er aan de hand is, wordt ze aangevallen door iets of iemand die ze niet thuis kan brengen. Ze vlucht naar buiten, naar de oude bakkersoven, waar ze later door de politie gevonden wordt. Dood. Ook één van de pupillen is vermoord en een ander is op de vlucht. Is deze pupil de dader of slechts een getuige van het drama? Inspecteur Joona Linna wordt als waarnemer van de nationale recherche naar de plaats delict gestuurd. Daar probeert hij zonder enige autoriteit, noch met veel medewerking, de zaak te onderzoeken. Daarbij wordt hij bijgestaan, of lastiggevallen, afhankelijk van hoe je het bekijkt, door Flora. Flora doet alsof ze een paragnost is, maar weet zelf ook wel dat dit niet zo is. Tot ze beelden over de moord binnen begint te krijgen. Is Flora dan de moordenaar, of is zij juist de getuige? Al deze vragen blijven tot ver in het boek meespelen en onbeantwoord.

            Getuige is een erg goed boek. Ik kwam er gelijk helemaal in. De hoofdstukken zijn relatief kort, vaak enkele pagina’s, en daardoor blijft de vaart er goed in. Het is leuk om te bedenken dat hier een schrijversechtpaar achter zit, dat is verder niet te merken. Het boek heeft een open einde en dat vraagt naar meer. Joona Linna heeft eerder een misdadiger opgeborgen en om zijn gezin veilig te houden laat hij hun verdwijnen. Aan het eind van het boek komen we te weten dat die misdadiger het er niet bij laat zitten. Een echte cliffhanger dus!

Het boek en de serie waartoe het behoort, wordt aangekondigd als een combinatie van Nicci French en Stieg Larsson. Nu ben ik een groot fan van Nicci French, maar dit is er echt niet mee te vergelijken. Dat het met Stieg Larsson wordt vergeleken snap ik heel goed. Het verhaal heeft veel actie en een mannelijke hoofdpersoon. Terwijl het psychologische element en de bloedstollendheid, wat mij betreft, sterker zijn bij Nicci French. Je leeft wel heel erg mee met dit boek, maar ik was minder bang om ’s avonds alleen de trap af te gaan als ik zou zijn geweest als ik Nicci French had gelezen voor het slapen gaan.