Nicole Krauss – Het Grote Huis

Het lijden van een groot bureau

Nicole Krauss’ haar derde boek Het Grote Huis is in 2010 al in Nederlandse vertaling uitgekomen. De bestseller auteur van Geschiedenis van de Liefde neemt deze keer als uitgangspunt een groot bureau met heel veel laden die het lijden en de liefde van de personages verbindt. Doordat het verhaal deze keer vanuit vier personen wordt verteld is het een ingewikkelder boek dan Geschiedenis van de Liefde of haar debuut Man Komt Kamer Binnen en dat is even wennen. In het eerste hoofdstuk legt de hoofdpersoon een bekentenis over haar leven af aan een denkbeeldige rechter en dit was niet als heel prettig Gelukkig vindt Krauss na het eerste hoofdstuk haar eigen prettige stijl weer terug en leest het verhaal verder als een rustig kabbelend beekje.

Het boek bestaat uit twee delen met ieder vier verhalen die ergens zijn verbonden. Het Grote Huis begint met een schrijfster in New York die het bureau van een terloopse geliefde heeft gekregen, Daniel Varsky, die teruggaat naar Chili, zijn vaderland. Daarna vertrekken we naar Israël waar de vader van Joeri en Dov terugkijkt op hun leven en zijn relatie met zijn zonen. Vanuit Israël komen we in Oxford terecht waar het bureau bij Lotte Berg staat tot ze het aan Daniel Varsky geeft. Uiteindelijk ontmoeten we Isabella, die door haar relatie met Joav en Lea in aanraking komt met het bureau dat voor de Tweede Wereldoorlog in de studeerkamer van de grootvader van Joav en Lea heeft gestaan.

Al deze verhalen gaan uiteindelijk over een gemis en hoe de relaties tussen mensen wordt beïnvloed door de relatie met hun ouders. In al deze relaties speelt de Tweede Wereldoorlog en de Joodse achtergrond van een aantal personages een grote rol. Door het lijden van hun ouders of het verlies van hun ouders sluiten mensen hun partner en kinderen buiten. Hoe goed deze partner ook probeert om contact te krijgen of probeert zijn kinderen te begrijpen, er blijft een muur bestaan waar ze niet doorheen komen.

Waar Krauss’ Joodse achtergrond in eerdere boeken een minder grote rol speelde, speelt deze nu een hoofdrol. Toch is het geen boek zoals veel anderen over afstammelingen van de slachtoffers van de Holocaust en heeft Krauss mooie details verwerkt in de verschillende verhalen. Een mooie overeenkomst tussen de verhalen is hoe juist de meest gekwelde personen schrijven en hoe het schrijven als remedie voor pijn wordt gebruikt en als een manier om mensen in te sluiten in plaats van buiten te sluiten.

Cijfer: 8,5

Recensie Peter Manseau - De bibliotheek van onvervulde dromen

Misschien wel de beste titel ooit
De bibliotheek van onvervulde dromen, fascineert als titel en als boek. We volgen een katholieke jongen die bij wijze van bijbaan werkt voor een Joodse organisatie die oude Jiddische en Hebreeuwse boeken verzamelt die anders verloren dreigen te gaan. Tijdens zijn werk komt hij in aanraking met Itsik Malpesj, een oude man die beweert de laatste Jiddische dichter van Amerika te zijn en zijn levensverhaal heeft opgeschreven. Het boek bestaat afwisselend uit hoofdstukken die het verhaal van Malpesj vertellen en die van de katholieke jongen die Malpesj’ levensverhaal heeft vertaald van het Jiddisch naar het Engels.

 We volgen Malpesj van Kisjinev in tsaristisch Rusland, via Odessa, naar New York, om te eindigen in Baltimore. Het is het levensverhaal van een jongen die omgeven wordt door geweld, vervuld is van woorden en verlangt naar zijn voorbestemde liefde. Als een rode draad loopt zijn liefde voor haar en voor letters door het boek, gevangen in gedichten die hij schrijft om de wereld te bevatten. Daarnaast leren we de vertaler kennen, de katholieke jongen die Jiddisch probeert te leren door boeken te archiveren in een Joods archief en die met zijn eigen liefdesleven worstelt.

De verhaallijnen komen op meerdere punten mooi bij elkaar en zijn goed doordacht. Het verhaal laat je meeleven en -lopen in levens die je anders niet zou kennen. Mijn interesse voor de Joodse cultuur is door dit boek (wederom) gewekt en op een mooie manier volg je de wereldgeschiedenis van de Joden als volk in het begin van de 20^e eeuw. De titel en ook de kaft hebben niets te veel beloofd. Dit boek kan ik aan iedereen aanraden. Groots, meeslepend, tragisch en heel boeiend. Soms vergeet je zelfs dat het fictie is. Gelukkig komt dit boek in mijn eigen bibliotheek terecht en niet in de bibliotheek van onvervulde dromen, waar de onvervulde dromen van de hoofdpersonen uit dit boek in opgenomen worden.

10 april 2011