Karen Slaughter – De goede dochter

Heerlijk eng boek van la Slaughter

De mensen die mij al wat langer kennen weten dat ik een groot fan ben van Karen Slaughter. Haar boeken nemen meer dan een plank van mijn boekenkast in, ik heb er een paar laten signeren en elke zomer hoop ik dat het nieuwe boek voor de vakantie uitkomt zodat ik het mee kan nemen op vakantie (en daarna aan mijn zusje door kan geven zodat we het er over kunnen hebben). Dat ging dit jaar niet, ik had het boek uit, voor de vakantie al. Het is weer heerlijk, gruwelijk en een echte Karen Slaughter. Ook zonder Will Trent en Sara Linton kan ze het. Deze stand-alone van Karen Slaughter is een meestwerkje van de Queen of Crime. 

Charlie raakt op jonge leeftijd betrokken bij een groot drama, haar moeder wordt voor haar ogen doodgeschoten en haar zus levend begraven. En dat allemaal omdat haar vader Rusty advocaat is van het tuig uit de regio. Dertig jaar later heeft ze haar leven verkloot, haar man is bij haar weg, ze werkt als advocate voor drugskoeriers en deelt een kantoor met haar vader. Dan wordt ze betrokken bij een school shooting, de 18-jarige Kelly wordt gevonden met een pistool in haar hand en een dode rector en een dood kind in de gang. De hele wereld weet dat ze schuldig is maar Rusty neemt haar verdediging op zich, gelovend dat ze onschuldig is, en trekt Charlie terug in de wereld die ze heeft willen verlaten.

Het is een heerlijk spannend boek waarbij door de perspectiefwisselingen steeds een beetje meer bekend wordt. Het is net wat minder gruwelijk dan haar andere boeken en dat is ook wel prettig. De herhalingen van wat er gebeurd op de avond dat haar moeder overlijdt zijn echter iets te overvloedig. We komen wel elke keer iets nieuws te weten, maar ik had de neiging er vluchtig doorheen te lezen omdat twee tot drie hele pagina’s herhaling niet de moeite waard zijn. De karakters ontwikkelen zich goed en je leeft ontzettend mee met Charlie en haar familie. Een rasechte pageturner die ik binnen een paar dagen uitlas.

Frederik Baas - Dagboek uit de rivier

‘Dagboek uit de rivier’ gaat over Rens, een jongen van zeven die met zijn moeder Barbara en stiefvader Robbert een weekje naar de Ardennen gaat op vakantie. Robbert is uitgever en één van zijn schrijvers heeft daar een huisje, een mooie gelegenheid om op bezoek te gaan. Maar als het snoertje van de IPad niet mee blijkt op vakantie slaat de verveling toe. Om hem af te leiden verzint Barbara een avontuur. Er is een aantal jaar geleden een Nederlands meisje verdwenen uit het dorp en wat nou als ze hier nog steeds in de buurt is?

Terwijl ze aan het zwemmen zijn vindt Rens blaadjes uit een dagboek. Ze zijn duidelijk door een jong meisje geschreven, ze zit opgesloten en heeft het koud en wil gered worden. Ze volgen het water uit de rivier en komen dichter bij de oplossing dan ze ooit hadden gedacht. De schrijver (die een writers block heeft) speelt het spel mee, maar ik bleef me steeds afvragen of deze man wel te vertrouwen is. Hij lijkt oprecht en te goeder trouw, maar er is iets…

Frederik Baas heeft een prettige schrijfstijl en heeft de kracht van de eenvoud goed toegepast in zijn boek. Tot de helft van het boek gebeurt er helemaal niets en toch is het fijn lezen en wordt er een sterke onderhuidse spanning opgebouwd. Je weet dat er iets moet gaan gebeuren en vraagt je af wat het is en waarom. Met slechts een beperkt aantal personages tot zijn beschikking weet Baas de onderlinge verhoudingen goed te typeren en met heel weinig details veel achtergrond te scheppen, dit geldt vooral voor Barbara, de moeder van Rens.

Blijft alleen nog de vraag, waarom is dit boek als pseudoniem geschreven als direct bekend wordt gemaakt wie er dan achter de naam Frederik Baas zit. Op het boek staat enkel Frederik Baas is Jan van Mersbergen. In een blog hierover schrijft hij zelf dat het een eerbetoon is aan de Frederik die hielp zijn eerste roman te publiceren en dat als je alle personages in zijn romans neemt hun eerste letters de naam Frederik vormen. Prachtig. Het verhaal is rond. Tijd om ook eens één van zijn romans er bij te pakken. 

Keigo Higashino – de fatale toewijding van verdachte X

Een goede Japanse thriller

De fatale toewijding van verdachte X is mijn allereerste Japanse thriller. Yasuko vermoord haar ex-man, nadat deze haar dochter heeft bedreigd. Ze is totaal ontredderd en dan belt de buurman aan, of hij kan helpen. Ishigami is een wiskundig genie dat zich in het dagelijks leven ‘verlaagt’ tot het geven van wiskunde op de middelbare school. Met zijn zeer sterk ontwikkelde logica mengt hij zich in deze moord en voorziet zijn buurvrouw van een alibi. De vraag in het boek blijft, houdt dit alibi stand of wordt het ontrafeld door zijn oude jeugdvriend die ook bevriend is met een politie-inspecteur. En is dat de vraag die we onszelf moeten stellen?

Het is een ontzettend mooi boek, gesitueerd in een bijzondere cultuur. De Japanse cultuur is zeer beleefd en daardoor wellicht ook afstandelijk en dat geeft het juiste decor voor het plot in dit boek. Het plot is ijzersterk en wordt ondersteund door de schrijfstijl. Higashino schrijft korte zinnen en verzandt niet in bijzinnen die nergens naar leiden, hierdoor kom je in een mooie leescadans terecht. Soms zou ik wel wat meer achtergrond willen en diepgang bij een deel van de personages (Professor Galileo en de inspecteur), maar wellicht past dat meer bij een serie. Ik ben erg benieuwd of er nog meer boeken van hem gaan uitkomen in het Nederlands, want dan ga ik ze zeker lezen.